Let Go

 Many are silent

Many are silenced !

Many are heard

Many are hurt !

Many are figure 

Many are meager !

Many are ready 

Many are greedy ! 

Have patience, 

have sense, 

have deep breaths....

Everything becomes easy, 

Leave Egos....

Only Go...go...go's....

30.09.2025-

Balcony

*Balcony* Weeks passed Still sitting idle, At the Balcony on the third floor....!! Disaster crossed the Countries and reached here, Sitting idle, what else can I do ? Outside views, Small Hills and the concrete buildings only.. On the empty Roads, rare movements of humans shadows ! Vehicles stationed on either sides of the Roads.... On the table top, Carved black and dark, drawings of Olden Memories...!!! Without going to office, Without even penning poems Sunrise, SunSets are covered....!! Lucky that active in social media NewGen, high technology, World news comes to finger tips if not, I would have become lunatic !! The golden gift after Three decades, the old college gangs, On social media teenagers' Springs !! Many became grandmas with black hairs, Many colored hairs, and became youths ..!! Those kept their mind young, were active in debates, Sings songs and shared Old and Golden memories... Those in difficulties, Lazi guys, and Such others Kept silence.... and became observers !! Evenings became noicy, memories again flying back.. Those left their homes and village to live...., Those tasted the sweetness of love..., Who didn't forget its sour Further for how many days To continue the waiting..!! To be success in life, Some failures have comforts of life tragedies and pains ! More are there ...to cherish with New friendhips at Golden age....... ©Vinod Kumar T.V Ramapuram, Kannur 23.05.2020

ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ

*ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ* അന്ന് ; ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ ഒരുപാട് ഓർമ്മകളായിരുന്നു. ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നല്ല; മനസ്സിൽ ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങളാണ്. അവളുടെ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളിലെ നീലത്തിളക്കമാണ്, അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ ചുവപ്പു നിറമാണ്; അതിലൂറി നിന്നിരുന്ന തേൻ മധുരമാണ്. കരിമുകിൽ വർണ്ണമുള്ള അവളുടെ കാർകൂന്തലാണ്, നീണ്ട വിരലുകളിലെ മിനുമിനുത്ത നഖങ്ങളാണ്. അവളുടെ മാറിലെ പ്രണയച്ചൂടേറ്റ് കിടക്കുന്ന നിറയെ വർണ്ണങ്ങളുള്ള കവിതാ പുസ്തകങ്ങളാണ്. ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങാറുള്ള സുന്ദര നിമിഷങ്ങളാണ്. പക്ഷെ....ഇന്ന് ; ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കാനിഷ്ടപ്പെടാത്ത നഷ്ടപ്രണയത്തിൻ്റെ ഹൃദയം നുറുക്കുന്ന വേദനയാണ്. ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ പൊള്ളിക്കുന്ന വേദനയാണ്. മറക്കാൻ പറ്റാത്ത നെഞ്ചിൽ തുളഞ്ഞു കയറിയ പ്രണയത്തിൻ്റെ ബാക്കിപത്രം. മലർന്നു കിടന്നന്നു കണ്ട ദിവാസ്വപ്നങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയിൽ പിടയുന്ന പ്രണയക്കുരുക്കിനാൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഓർമ്മകളായ് തീരുന്നു.. അവളാരാനെനിക്ക്..... അവളില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങൾ; എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന നെഞ്ചിലെ വിങ്ങലാണ്...

Clouds

*Clouds* It is slight pouring; and the time is late evening. The way towards the hill is with dark clouds, and at the top of the hill; there is a tall palm tree. When, even during daytime, people dont' dare to go there. Though it is dark outside, I decided to go and see the other side of the hill. Walked abuout half a kilometre, the rain started heavily, with booming sound. My mind gone to several years back when I was youth, the lovely evenings; when it was full of joy, meeting my dream lover. Now, at this age, how is it possible, to forget the golden days ! Cant'.... just I can't bear it.. The loss....The heaviest loss... Looking forward for a calm time; don't know when it will again bloom. vtvmarar.blogspot.in🩷